Nuh pygamber neberelerine — ýigitlere gaýratlylyk, ruhubelentlik, mertebelilik, birsözlülik, işewürlik öwretdi.

(10) 

Gyzlara erkek adamyň ýüzi düşende ýeňi bilen gözüni ýapmagy, pesah (nälaýyk) sözleri eşideninde, ýeňini dişlemegi buýurdy.

(10-11) 

Ol şunda çagalara: «Ata-eneňiziň ýüzüne garap sözlemäň, gyňralmaň. Buýran işini hökman ýerine ýetiriň!» diýip, hoşamaýlyk etdi.

(11) 

Türkmen, tapawut goýmazdan, ähli adamlar bilen dogruçyl bolmalydyr, kezzaplyk etmeli däldir, ýalan sözlemeli däldir, göriplik etmeli däldir, utanjaňlyk, ýumşaklyk, mähremlik oňa ýaraşýan ahlak sypatlaryndandyr.

(18) 

Adamzadyň paýhasly ýaşaýşy onuň aly hezretleri Kitaby — Sözi keramatlaşdyryp bilen zamanyndan başlanýar. Şol keramatly kitaplar Musa, Dawut, Isa, Muhammet pygamberlere inderildi. Hakyň resuly biziň pygamberimiz Muhammet Alaýhyssalam bolsa, Gurhandan başlap, dört sany beýik kitabyň asmandan inendigine kepil geçdi. Sözi Allanyň derejesine çenli belende göterdi.

Söz — beýik Allatagalanyň ynsana eçilen iň keramatly peşgeşidir.

Söz — ynsanyň miwesi. Ýöne ol miwe adama Alla tarapyn berilýändir.

Mukaddes, keramatly kitaplaryň döremegi bilen adamzadyň gara güýje sežde edýän zamanasy tamamlanyp, Söze — Paýhasa sarpa goýýan zamanasy başlandy. Bular adamzadyň taryhyndaky iki sany äpet eýýamdyr.

(20) 

Ruhnama — bitewilik kitabydyr. Çünki ol türkmen milletini wagt-taryhy taýdan bitewileşdirjek bir düýpli esasdyr. Şu wagta çenli türkmeniň döredijilik taryhynda köpsanly aýry-aýry Sözler, hususy Sözler, anyk Sözler boldy, emma Bitewi bir Söz bolmady. Ruhnama hut şu ýetmeziň öwezini dolmalydyr.

(22) 

Ynsanyň jemaly — sözüniň haklygyndadyr.

(43) 

Zeminde gürläp, pikirlenip, sözläp bilýän jandar diňe Adam däl!

Zeminde ýaşap ýören ähli janly-jandarlar, haýwanlar pikirlenip hem bilýär, gürläp hem!

Zeminde ösüp oturan ähli ösümlikler hem özara sözleşýär, olar diňläp hem bilýär, gürläp hem bilýär!

(55-56) 

Türkmen sözüne ygrarly, lebzine wepaly! Türkmende ulynyň sözi — kiçi üçin perman!

(59) 

Bu toprakda kesewiňi dürten ýeriň bagy-bossan bolýar, ýaýyňdan okuňy gaçyrsaň, bu toprak altynbaş bugdaý öndürýär, söz gaçyrsaň, dana pähim bolup galkynýar bu toprak, ýaşasaň rysgal-bereket bolup göterilýär bu toprak!

(78) 

Ogry-haramynyň jezasy şu görnüşde ýerine ýetiriler.

— Üç bilimdaryň ylalaşan sözüni, her ýerde diýmek bolar. Bolmasa oňa ynam etmek bolmaz. Öz sözüňi we gaýry kişi sözüni şol bilimdarlar sözüne barabar et. Eger muwapyk bolsa, ony sözlemek bolar, bolmasa sözlemezlik gerekdir.

(88) 

Atamyz Oguz han Türkmen — ullakan ýurduň şasy, gylyjyny gynyndan çykarmagyň deregine, gursagyndan Allanyň salan sözlerini çykarýar. Tamdyrdan çykan çörek ýaly sözler bilen dünýäni alýar, ol mukaddesligi bize wesýet edýär:

— Biri maňa söz diýse, men oňa ýok diýmedim. (Haýyşyny bitirdim).

— Haýyr bilen şeriň ahyryna garap, maksadyma ýetdim.

— Barça maksadymy iliň gözüne görkezip, halkymy ynandyrdym.

— Elime ýarag alman, süýji dil bilen halky ýola saldym.

— Adyllyk ýoluny tutup, öz ilimi jem kyldym.

— Birewe kast etmedim, jebir etmedim, özüme jebir edilse, sabyr etdim.

— Kim deňlik ýolundan dogry ýörese, onuň ýoly şumlyga barmaz.

— Eger seniň tutan ýoluňy il oňlamasa, görjegiň gowulyk bolmaz.

— Kim öz raýatyna zulum etse, öz gabryny özi gazar.

— Kim raýatyna zulum etse, ol duşmanyň etjek işini edýändir. Beýle ýagdaýda diňe duşmanlar şat bolar.

— Adyllykdan özge ýol patyşaga laýyk däldir.

(92-93) 

Aýdylýan sözler meňzeş hem bolsa, täsiri üýtgeşik.

(95) 

...Elli asyrlyk geçmişimizden türkmene baý hazyna, azym-azym şäherler, belent-belent ymaratlar haraba bolup miras galypdyr. Ol mirasy sowady bolan okap düşünip bilmeýär, oňa Gurhany düşündiren ýaly şerh gerek, teswir gerek, keramatly Gurhany okan ýaly sözleriň, setirleriň, sözlemleriň aşagyndaky pynhan manysy bilen düşünmegi öwrenmek gerek! 

(95-96) 

Beýik danamyz Magtymguly Pyragy: «Öňüň gara, ardyň gözle, hoş sözüň diý, gahryň gizle, sözläbilseň ýagşy sözle, halk ýamanyň bizarydyr»  diýip, takyk belläpdir.

(158) 

Bu topragyň gursagyna atylan söz pähim-paýhas bolup gögerýär.

(166) 

Diliň arassalygyny saklamak nesilleriň arasyndaky üznüksizligi üpjün edýär we milletiň ömrüni uzaldýar. Sowet döwründe biziň dilimize gerekmejek sözleri salmaga synanyşdylar. Garaşsyzlygyň ilkinji aýlaryndan başlap, türkmen diliniň şireliliginiň, many goýazylygynyň, duýgy örüsiniň artyp ugrandygy tötänleýin zat däldir. Garaşsyzlyk türkmen dilini ýasamalykdan, dar galypdan halas etdi. Garaşsyzlyk diňe bir türkmen halkyna däl, eýsem türkmen diline-de azatlyk berdi.

(175) 

Umuman, söz sungaty — edebiýat bilen bilelikde saz sungaty türkmeniň esasy milli genisiniň ýüze çykýan ugrudyr.

(176) 

Türkmen adam hakda aňsat-aňsat ýaramaz söz aýtmaz. «Kemi bar adamyň, artykmaç ýerem bardyr»  diýer. «Allanyň ýaradan bendesi, hiç bolmanda sençe-mençe bardyr»  diýer.

(185) 

Dönük ýasama söz, özem türkmende ýeke-täk manydaş sözi bolmadyk söz!

Mertlik, watanparazlyk sözleriniň onlarça manydaş sözleri bar!

(189) 

Ýagşy sözler, röwşen jümleler, şuglaly sözlemler ýürekden çykar hem göni ýürege barar. Öz bähbidini unudyp, il-ulus üçin ýaşap ýören derwüşler edil mährem, nurly sözleriň kalba girişi ýaly ynsanlaryň kalbyna girip gider.

(192) 

Men hasam taryhy çeşmeleri okanymda, öwrenenimde türkmen sözüniň soňky 50 ýyldan gowrak wagtda türk sözi bilen çalşylandygyny anykladym.

(210) 

Oguz han Türkmeniň dil hakda aýdanlary:

…Söz ýürekden çyksa güýçli.

Sözi paýhas bezär.

Göwni baýyň sözi — jaý.

Paýhasly söz bakydyr…

(212) 

Bilge hanyň meşhur sözleri bardyr:

«Eý, oguz-türkmen begleri, millet, eşidiň; ýokarda gök çökmese, aşakda ýer dilinmese, türkmen milletiňi, iliňi, kanunyňy kim bozup biler!»

(217) 

Sözleri ýalkymly, kalby şuglaly  
Ýüregi, gül ýüzi — nurly türkmensiň!

(276)