Mälik şadan sorapdyrlar:

— Sen şeýle mylaýym, adamyň jany ýaly, seniň ýanyňa girenler, Hudaýdanam, sendenem hoş bolup gidýärler. Seniň gaharlanan wagtyňy, gaşyňy çytan wagtyňy, birine azgyrylan wagtyňy gören ýok. Nädip beýle gowy bolup bolýar?

Meniň göwnümiň islän zady bolup dur, pyşyrdym bitip durka damak ýyrtmak nämä gerek! Islendik adam meniň huzuryma gelende, kalbyndaky dowuldan sandyrap dur, gürrüň çepine düşse, başyny aldyryp biljegime, gürrüň rast düşse, ýalkap biljegime gözi ýetip dur. Haýbat etmesizden gorkup duran adama haýbat atmak nämä gerek? Olar meniň huzuryma girmezden ozal gije-gündiz Allatagaladan meniň kalbyma gowulyk salmagyny dileg edýärler. Alladan dilejek zadyny meniň bermegimi isleýärler. Ol meni Allanyň ýerdäki wekili diýip ýanyma gelýär. Ýeri, onsoň men oňa Allanyň ýerdäki wekili ýaramaz adam eken diýdirmelimi?  — diýip, Mälik şa jogap berenmiş.

(185-nji sah.)

Mälik şa: «Heý, Allajan, açlyk belasyna özüm hötde gelerin, meni dokluk belasyndan gora!»  diýer eken.

(197-nji sah.)

Mähriban watandaşym, beýik türkmen ogullarynyň — Muhammet Togrul begiň, Dawut Çagry batyryň, Alp Arslanyň, Mälik şanyň, Soltan Sanjaryň döreden döwletleri, gahrymanlyklary, mertlikleri, parasatlylygy, özlerini bütin yslam döwletleriniň soltany diýip yglan etdirişleri deňi-taýy bolmadyk wakadyr. Türkmen halkymyz üçin ol beýik şahslar barada aýratyn kitaplar, maglumatlar ýazylmalydyr. Guwan, türkmenim, aslyňa!

(227-nji sah.)