Beýik Saparmyrat Türkmenbaºy eziz käbesi Gurbansoltan eje barada

Men ýeke çagym, köplenç, eziz käbämi ýatlaýaryn.

Elli ýyldanam köp wagt geçdi, emma mähriban ejemiò ýylgyryºlary ºindizem gözlerimiò öòünde. Men ol ýylgyryºy gözlerimi ýumubam görüp bilýärin, gijäniò tümünde hem.

Ejem uzakly gün halydan düºmezdi. Daragyò birsydyrgyn sesi, bedew atyò toýnak kakyºy ýaly, garypja öýümizde ýaòlanyp durandyr. Ertir irden, endigime görä oýanyp, ejemiò haly dokaýan otagyna barsamam iºläp oturandyr, bizi ýatyrybam iºläp oturandyr... Meniò haýpym gelerdi, ejem illeriò ejesi ýaly dynjam almazdy, gezmäge-de gitmezdi... Ejeden aýrylyp, soò-soò akylym ýetdi, ol görgüli iº bilen derdini ýeòýän eken, iº bilen bizi bolelinlikde ýaºatjak bolup, gijesini gündiz edip iºleýän eken. Ýadymda, käte-käte:

— Eje, eje jan, dynjyòy alaýsana, seret, elleriò ýadap gidipdir — diýerdim. Ol ºonda halysyny goýup, meni gujagyna alyp, bäbejigi üwreýän ýaly çalaja yranyp, ezizlärdi. Ýüzüme bakyp, gara gözlerini balkyldadyp ºeýle bir ýylgyrardy, ana, ºol ýylgyryº ºindem meniò aòymda, kalbymda, ýüregimde, dünýämde ýaºap ýör... Men onuò onlarça, ýüzlerçe ýylgyryºyny hakydamda saklap ýörün, haýran galmaly ýeri, ony ýyllaram, ýellerem meniò hakydamdan süpürip aýryp bilenok. Men agyr hupbatlar baºyma düºeninde, çykalga tapmadyk halatlarym ejem janyò mundan elli ýyl ozalky ýylgyryºyny ýatlaýaryn, ºol pursat onuò mähriban ýylgyryºy kalbyma, dünýäme çaýylyp, dünýä ezizlenip gidýär, ýadawlygym edil el bilen aýrylan ýaly bolýar. Men, ertekilerdäki goja kiºi ýaly, ähli keselimden gutulýaryn. Men, ertekidäki garry ýaly, ºol ýylgyryºyò güýji bilen altmyº ýaºymdan ýedi-sekiz ýaºly oglanjyga öwrülýärin. Meniò ruhum algyr guº ýaly, al-asmana pel-pelläp uçýar, ana, men ºol pursat, adamlar-a beýlede dursun, guºlaryòam, janly-jandarlaryòam, ösümlikleriòem diline düºünýärin. Ejem janyò gözlerindäki ylahy nur meniò kalbyma ºuglasyny saçýar, meniò ömrüm, ýaºaýºym ene ýylgyryºyndan süýjeýär. Ol ýylgyryº maòa ylahy gudraty berýär!

Ejemden galan ol ýylgyryºlar meniò hazynam, meniò baýlygym, ol ýylgyryº ýaly eziz zady men dünýäden zer döküp satyn alyp bilmerin, haýyº edip, ýalbaryp-özelenip alyp bilmerin, agtaryp tapyp bilmerin!

Eýse, her kimiò ömründe ºeýle ýylgyryº ýokmy? Käbäò eneòden, kyblaò ataòdan galan gudratly ýylgyryº! Bardyr, köpdür, ºol ýylgyryºlar bizi ýaºadyp ýörendir. Ýöne, belki, dürli sebäplere görä, ol ýylgyryºlara ähmiýet berip, baha kesip gören däldiris...

(337-nji sah.)