|
Gorkut
ata zamanalary är ıigitlere — däliler diıilıän
eken. Däli Domrul, Däli Garçar. «Görogly»
eposynda Däli Mätel, Harman Däli. Däli adyny göteren
kiºi — özüni watana bagyº eden kiºi bolıan eken.
(170)
Men-menligiò adamyò baºyna nähili bela getirıändigini
Gorkut ata «Däli Domrul» boıunda
öz ıetmiº ıedi puºduna akyl edip, tymsala salyp galdyrypdyr.
Abadan, parahat, dok oguzda meslikden gözi gyzaryp giden
Domrul «Heı, bir güıç synanyºyp, göwräniò gurºugyny ıazar
ıaly däli tapylmazmyka?» diıip, buz üstünden tozan arap, gury çaıyò üstünden köpri
salıar. Köprüden geçenden otuz pul, gury güzerden geçjek
bolandan ura-ura kyrk pul alıar. Domrulyò köprüsiniò çawy dünıä
ıaıraıar.
Günlerde bir gün onuò köprüsiniò golaıynda gonan
obadan yzanda-çuwanlyk çykıar. Domrul baryp habar alıar.
— Han ogul, bir ıagºy ıigidimiz bardy, öldi, ºoòa
aglarmyz.
Domrul özüne garºydaº tapyljagyna hoº bolup soraıar:
— İigidiòizi kim öldürdi?
— Al ganatly Ezraıyl...
Sermest Domrul Ezraıylyò gözlegine çykıar. İöne...
İöne Ezraıyl asman güıji, asman gudraty, ol ıeriò güıjünden
eımenermi? Ikisiniò darkaºynda Domrul beg aman diläp, zordan
baºyny gutarıar.
(192-193)
|
